Skip to main content

धनको लोभ

एउटा केटा र एउटी केटी थिए । उनिहरु एक अर्का लाई धेरै माया
गर्थ्यो। उनिहरुको फोनमा कुरा हुन्थ्यो। र facebook मा पनि
कुरा हुन्थ्यो।सधै भेटन सम्भब थिएन। किनकि टाढा थियो।
केटी भन्दा केटा अलि गरिब थियो।तर केटी लाई
केही मत्लब थिएन।किनकि उ केटा लाई धेरै माया गर्थी। एक दिन केटाले केटी लाई भेटन बोलौछ । केटी पनि
खुशी भएर भेटन
जान्छ । केटीले केटा लाई सोध्छ किन हो तिमी
निराश
भएर बसेको ह ? केटाले भन्छ म गरिब छु । म तिमी लाई
खुशी
दिन सक्दिन। केटाको यस्तो कुरा सुनेर केटी रिसाउछ ।
तिमिले यस्तो के भनेको तिमी जे जस्तो छौ ठिक छौ
तिमी जस्तो जिबन साथी पाउनु मेरो भाग्येको
कुरा हो।
केटीको कुरा सुनेर केटाले भन्छ म पैसा कमाएर तिमि जति
धनी भएसी मात्र तिमिलाइ बिहे गर्छु।
उनिहरुमा धेरै कुरा
हुन्छ र आफ्नो आफ्नो बाटो लाग्छ। केटा बिदेश गएर धेरै
पैसा कमाएर आउँछ।तर केटी लाई न फोन गर्छ न त sms
नै एक
दिन अचानक भेट हुन्छ।उनिहरुमा कुरा हुन्छ केटीले केटा
लाई
हामी कहिले बिहे गर्ने भन्छ।यो कुरा सुनेर केटाले भन्छ के
रे
बिहे तिमी सङ्ग हुनै नसक्ने कुर पहिलको कुरा सबै
बिर्सी देउ
किनकि अब तिमी मेरो लायेकको छैनौ।केटीले
सोध्छ
किन?केटाले जबाफ दिन्छ किनकि तिमि म जतिको धनी
छैन अब म धनी केटी सङ्ग बिहे गर्छु।
केटाको यो कुरा सुनेर
केटी छाङा बाट खसेझै हुन्छ र भन्छ ठिकै छ
तिमी उनी सङ्ग
खुशी हुन्छौ भने म केही भन्दिन
खुशी रहनु एउटा कुरा याद
राख आज तिमिले मेरो माया लाई बुज्न सकेनौ जुन दिन
तिमिले बुज्नेछौ त्यो दिन धेरै ढिला हुने छ। यति भनेर केटी
जान्छ। एक हप्ता एक महिना गर्दै बर्सौ बित्छ। र एक दिन
अचानक केटीले पत्रीका मा केटा को फोटो देख्छ
र तेस्मा
लेखिएको हुन्छ गाडी दुर्घटनामा परेर अस्पतालमा
गम्भीर
अब्स्थामा छ।यो सुनेर केटी अस्पताल पुग्छ र डक्टर
सङ्ग
आग्रह गर्छ उसलाई बचाउनु। डक्टर ले भन्छ उसलाई आँखा र
मुटु को आब्श्यकता छ।कसैले दियो भने बचाउन सक्छु
डक्टर को कुरा सुनेर केटीले डक्टर लाई भन्छ म दिन्छु।
केटा
होसमा आउँछ र सोध्छ कस्ले बचायो मलाई म उसलाई भेटन
चाहन्छु। डक्टर तपाइले भेटन खोज्नु भएको मान्छे अब यो
दुनियाँमा छैन। केटा म एक पटक उसको अनुहार हेर्न चाहन्छु।
डक्टर ले केटा लाई लास भएको ठाउमा लगेर सेतो कपडा
हटाएर ल हेर।केटाले हेर्छ त झसङ्ग हुन्छ किनकि त्यो लास
केटी को हुनछ।केटा धेरै रुन्छ र केटीले भनेको
कुरा याद आउँछ।
डक्टर ले नरोउ भाइ धेरै रुनु हुन्न ल लेउ यो चिट्ठी तिम्रो
होस आए पछि दिनु भनेको थियो। केटाले हेर्छ त केटीले
एस्तो लेखिएको हुन्छ।तिमिले मलाइ समालेर राख म तिमी
सङगै बस्न चाहन्छु अब त तिमिले चाहेर पनि मलाइ
छोडन सक्दैनौ म तिम्रो खुसी चाहन्छु । केटा धेरै रुन्छ र घर
फर्कन्छ ।
The End
Moral ;- त्यसैले पैसा मात्र ठुलो होइन । माया मा धनी गरिब रुप रङ्ग हेर्नू हुन्न ।

Comments

धेरै पढिएका कथाहरू.....

गजल

तिमीले जस्तै मैले आँखा तार्न सकिन फूल्या फूल मर्छ भनि सार्न सकिन . मुटु माथि ज्वाला राखी हाँस्नु कसरी ? हाँस्छु हाँस्छु भनि मैले टार्न सकिन . आई रह्यौ घरि घरि दिलको वरिपरी , अझै पनि तिम्रो माया मार्न सकिन . फूल जस्तो दिल दिदा आगो दियौ प्रिये, सुकि सक्या आँशु फेरि झार्न सकिन ।

Full Love Story ||Love Seasson|| In Nepali Language

  Love Session मेरो जन्म पण्डित श्री बिश्वेशवर चन्द्र प्रसाद पण्डित ज्युको घर मा भएको थियो । कसैलाई म मेरो बाबा को नाम भन्दा तिमीले आफ्नो बाबाको नाम भनेको कि तिम्रो ठेगाना भनेर खिल्लि उठाउथे । पण्डित ज्यु को घरमा मेरो जन्म भएकोले बाबाले आफै मेरो नाककरण गर्नु भएका थिए । मेरो नवरण को नाम प्रेम सुँन्दर चन्द्र प्रसाद पण्डित राखि दिनु भएको थियो । यो भन्दा त सानो मेरो घरको ठेगाना थियो , यति ठुलो नाम कसैलाई भन्दा सबै हासेर जिस्काउथे । म आफ्नो बाबाको एक्लो छोरा भएकोले गाउँ भरीका मान्छेहरुले मलाई छोटु पण्डित भनेर बुलाउनु हुन्थ्यो । हुन त नाम जति लामो थियो , उति धेरै मान सम्मान पनि थियो । तपाई सबैलाई थाहा नै होला , पण्डित ज्यु कसैको घरमा जादा , घरको मान्छेहरूले आफै कुर्सी दिएर बस्नु लगाउनु हुनु हुन्थ्यो । तर खासै मलाई इ मान सम्मान इज्जत को कुनै अावश्यक छैन जस्तो लाग्थ्यो । म जब स्कुल जान्थे , दलित जातका साथीहरू मेरो बेन्च बाटै उठेर अर्को बेन्च मा बस्ने गर्थे । म छक्क पर्दै किन उठेको भनेर सोध्दा उनीहरूले हामी तल्लो जातको हो त्यसैले हामीलाई तिमी सँग बस्नु अनुमति छैन भन्ने गर्थे । तर त्यै कक्ष...

"बानेश्वर "भाग-३

.........जेठा दाइ को कुरा सुनेर चन्द्रकला बोल्न सकिनन... सङै बस्नु भएको आमा उठेर खोक्दै बाहिर निस्किनु भयो...सायद आमा लाई पनि जेठा छोरा को कुरा मन परेन होला..! रात को ८ बजि सकेका ले सबै ज...

पवन्जु एक प्रेम कथा(भाग ४)

       भेट्ने निर्णय गरि सके पछि हामी शनिबारकै दिन परेर नारायणघाटको पुल नीर भेटेने कुरा गरेउ ! आफू परे कालो बर्णको जति गरेनी गोरो हुन नसकिने त्यैनी अलि अलि भयेनी दिदिको पाउडर लगायेर गोरो देखिने गरि निलो रङ्गको चेक शर्ट अनि कालो बेलि पायेन्ट लगाउदै कपालमा तोरिक तेल लगायेर नाराणघाट को लागि निस्किय ! गोजिमा जम्मा ९०० रुपिया लिगेर । नारायणघाट पुगेर पुल नीर बसे उन्लाइ कुरेर ! अनि उन्को नम्बरमा फोन गरे ! उनी आउन ढिलो गरिन र फोन गरे बाबा ममि घरै हुनुन्छ र एकैछिनमा आउछु भन्दै फोन राखियो । करिब आधा घन्टा पछि म नारायणघाट्को पुलमा कुरेर बस्दै थिय ! झ्याप्प उन्को फोन आयो ! कता हुनुन्छ भन्दै म पनि यहि पुल नीर छु भनेर भने ! येसो पछाडी फर्केको मैले झ्याप्पै ठम्माइहाले कारण त्यहा भयका मान्छे हरुमा बस उन्कै हातमा मोबाइल थियो ! उनि चट्ट निलो रङकी पटियाला सुरुवालमा सेतो रङ्गको सल बेरेर आखामा हल्का गाजल अनि ओठमा गुलाबी रङ्गको लालि लगायेर आयेकी थिइन । उन्को त्यो सुन्दर्ता को अगाडि म धर्तिको बोझ बरावर थिय ! उन्ले पनि मलाइ चिनी हालिन ! फोनमा हुदा भेट्न आतुर हुने हामी तर अहिले भ...