Skip to main content

++++सेवाको फल++++

एक दिन एउटा छात्र बाटोमा
जाँदै थिए । अचानक एउटा वृद्ध मान्छे
भेट्यो । उसले भन्यो " छोरा २ दिन देखि
केही खाएको छैन , धेरै भोक लागेछ
कृपया मलाई केही मद्दत गरिदेन ।
बिचारा त्यो केटालाई साह्रै माया लाग्यो र
उ दयालु स्वभावका थिए ।
त्यसैले उसले आफ्नो गोजीबाट १०० रुपैया
झिकी त्यो वृद्ध लाई दिए ।
बेलुका त्यो वृद्ध मान्छेेले त्यो केटालाई
बाटोमा रुदै गरेको हेरे । वृद्ध मान्छेेले
के भयो छोरा किन रोएको भन्दै प्रशन
गर्छ ।
केटाले भन्छ " भोली मेरो
परिक्षा छ , तर म सँग स्कुलको
फिस तिर्ने पैसा छैन " ।
वृद्ध मान्छे ;- अनि तिम्रो आमा बुबा ले
पैसा दिएन त ?
केटा ;- मेरो आमाबुवा छैन , म यता
उता काम गरेर स्कुलको फिस तिर्ने गर्छु ।
वृद्ध मान्छे ;- अनि कति हो त ! तेरो
स्कुल फिस ?
केटा ;- १००० रुपैया हो । अघि म सँग
५०० रुपैया थिए तर मैले १०० रुपैया
तपाईलाई दिए सके ।
वृद्ध मान्छेलाई त्यो केटा प्रति
साह्रै माया लाग्यो ( केटालाई
पहिला नै पैसा खाजो भए
पनि उसलाई त्यसतो हालतमा
पैसा दिएर सहयोग गरे )
वृद्ध ले एउटा मान्छेलाई
बुलाएर त्यो केटाको बारेमा सबै
कुरा बताए । केटाले त्यो
मान्छेलाई हेर्यो उ त उसकै स्कुलको
प्रिन्सिपल थियो ।
त्यो मान्छेले केटालाई भन्छ " तिमी त
मेरै स्कुलको छात्र रहेछौ , तिमीलाई
फिसको चिन्ता लिनु पर्दैन , जब
सम्म तिमीलाई मेरो स्कुलमा पढ्नु छ
पढ तिमीलाई कहिले पनि फिस
तिर्नु पर्दैन । तिमीलाई थाहा छैन होला
जुन वृद्ध मान्छेलाई तिमीले सहयोग
गर्यौ त्यो मेरो पिता ज्यु हो उहा
दुई दिन पहिला बाटोमा कतै हराई
सकेको थिए । हामीले उहालाई धेरै
खोजे तर आज तिम्रो कारनले भेट्यो ।
केटाले वृद्ध मान्छे र आफ्नो
प्रिन्सिपल लाई ढोग्दै धन्यबाद
भन्यो । त्यसपछि उसले सधै
कुनै वृद्ध , अपाङ्ग तथा दलितलाई
भेटदा मद्दत गर्न थाले ।
केही बर्ष पछि उसले त्यै स्कुल बाट
पढ्दा पढ्दै एउटा ठुलो मान्छे भएर
समाज सेबा गर्न थाले ।
The End
Moral ;- हामीले वृद्ध , अपाङ्ग
तथा दलितलाई सक्दो सहयोग गर्नु पर्छ ।
हामी सबैले एउटा उखान पढेकै होला " कसैलाई
भलो गर्यौ भने एक दिन भगबानले पनि हामीलाई
कुनै न कुनै तरिका अवशय मद्दत गर्नेछ ।

Comments

धेरै पढिएका कथाहरू.....

"बानेश्वर "भाग-३

.........जेठा दाइ को कुरा सुनेर चन्द्रकला बोल्न सकिनन... सङै बस्नु भएको आमा उठेर खोक्दै बाहिर निस्किनु भयो...सायद आमा लाई पनि जेठा छोरा को कुरा मन परेन होला..! रात को ८ बजि सकेका ले सबै ज...

Daughter छोरी

एक दिन एउटा व्यक्तिलाई बाटोमा अचानक रिँगटा लागेकोले केही मान्छे हरुले उलाई हस्पिटलमा लान्छ । सानै छदा उहाले आफ्नो छोराको मृगौला खराब भएकोले एउटा मृगौला आफ्नो छोरालाई दिएको थियो । त्यसैले अर्को मृगौलाले पनि काम गर्न छोडन लागेको थियो । उसको घरमा फोन गर पनि उसलाई त्यसतो हालतमा कोई आफन्त पनि भेटन आएन । उसलाई लाग्छ कि अब उसको अन्तिम दिन आईसकेछ । अर्को दिन उसको आखा खुल्छ , उसले अचम्म मान्दै डक्टरलाई सोधेछ " मलाई कसले आफ्नो मृगौला दिएछ ". डक्टरेले भन्छ " हजुर एउटी केटी आएको थियो उनले भनिन उनी हजुरको छोरी हो र हजुरलाई आफ्ना मृगौला दिन चाहान्छ "। मान्छे त्यो केटीको नजिक जान्छ र हेर्छ कि उनी साच्चै उसकी छोरी नै हुन्छ । जसलाई धेरै बर्ष पहिला उसले हेला गरेर घरबाट निकाल दिएका थिए । केटीले एउटा पत्र छोडेकी हुन्छ । उसले पत्र खोलेर पढ्छ ;--- " बाबा मलाई माफ गरिदिनु , म यो जुनीमा हजुरको छोरा बनी जन्मिनु सकिनन । सायद म धेरै नै भाग्यमानी रैछु जसको बुबाले यति धेरै माया गर्नु भएछ । त्यो दिन हरूलाई सम्झिदा धेरै रमाईलो लाग्छ । आमाले मलाई जन्म दिएर जानू भो , त्यसपछि हजुरले छोर...

बिहेको पहिलो रातमा Part 4

"अब किन सम्झेको ?" रुन्छे स्वरमा उसले फर्कायो ! मैले उसलाई चिनेदेखी पहिलो पटक उसको यस्तो आवाज सुनेको थिएँ !उसको स्वर मलिन थियो ! डर मिसिएको थियो उसको आवाजमा ! अलिअली सम्झना मिस...

Full Love Story ||Love Seasson|| In Nepali Language

  Love Session मेरो जन्म पण्डित श्री बिश्वेशवर चन्द्र प्रसाद पण्डित ज्युको घर मा भएको थियो । कसैलाई म मेरो बाबा को नाम भन्दा तिमीले आफ्नो बाबाको नाम भनेको कि तिम्रो ठेगाना भनेर खिल्लि उठाउथे । पण्डित ज्यु को घरमा मेरो जन्म भएकोले बाबाले आफै मेरो नाककरण गर्नु भएका थिए । मेरो नवरण को नाम प्रेम सुँन्दर चन्द्र प्रसाद पण्डित राखि दिनु भएको थियो । यो भन्दा त सानो मेरो घरको ठेगाना थियो , यति ठुलो नाम कसैलाई भन्दा सबै हासेर जिस्काउथे । म आफ्नो बाबाको एक्लो छोरा भएकोले गाउँ भरीका मान्छेहरुले मलाई छोटु पण्डित भनेर बुलाउनु हुन्थ्यो । हुन त नाम जति लामो थियो , उति धेरै मान सम्मान पनि थियो । तपाई सबैलाई थाहा नै होला , पण्डित ज्यु कसैको घरमा जादा , घरको मान्छेहरूले आफै कुर्सी दिएर बस्नु लगाउनु हुनु हुन्थ्यो । तर खासै मलाई इ मान सम्मान इज्जत को कुनै अावश्यक छैन जस्तो लाग्थ्यो । म जब स्कुल जान्थे , दलित जातका साथीहरू मेरो बेन्च बाटै उठेर अर्को बेन्च मा बस्ने गर्थे । म छक्क पर्दै किन उठेको भनेर सोध्दा उनीहरूले हामी तल्लो जातको हो त्यसैले हामीलाई तिमी सँग बस्नु अनुमति छैन भन्ने गर्थे । तर त्यै कक्ष...