एक दिन बाटोमा
एउटा केटा ले एउटी केटीलाई जिस्काउदै
थियो केटी ले केटा लाई भनी के चाहीयो पुलीस
लाई बोलाम..
केटा ले भन्यो :- पुलीस बोलाउँछेस बोला
पुलिसलाई... त जस्तो धेरै देखे मैळे अनी
केटा ला बन्दुक निकालेर झन धम्काउन
लाग्यो......
तो केटी रुन थाली र बचाउ बचाउ भनेर कराउन
थालेछ ।
त्याहाँ धेरै मान्छेहरु जम्मा भए
सबै ले तमाशा हेरीरहेका थिए तर कोई
पनि केटीलाई बचाउन गएनन् ।
त्यतीकै मा केटा ले जे भन्यो त्यो सुनेर
लाज ले कसैको सीर ठाडो भएन
केटाले भन्यो - यसलाई बचाउन कोही पनी
आँउदैनउ ??
यती ठुलो भिड मा कसैको हिम्मत छैन
यो केटी लाई बचाउने.
भोली यस्को लास आर्यघाट मा हुन्छ तब
यस्को लागी रुने मान्छे को भिड लाग्ने छ
तर यती ठुलोभिड मा यसलाई
बचाउने हिम्मत कसैमा छैन.....
यस्को ठाँउमा हजुर को दिदी बहीनी भाको भए
के तिमीहरु यस्तै तमाशा हेर्थेउ.
के यो केटी को मृत्यु सिर्फ न्यूज़
पेपर मा हेड लाइन ले मात्रै
काफी हुध्छ त ....?
के यही हो हाम्रो देश.
यही हो हाम्रो देश को युवा.
मरेपनी हुन्छ तिमीहरु.
तिमीहरुले आफ्नो दिदी
बहीनी को रक्षा गर्न सक्दैनौ ॥
सबैले अफ्नो फेसबुक को
प्रोफाइल मा झण्डा या देशभक्ति को
पिक्चर लगाउन चाहान्छन।
तर कसैले पनी यसको मर्यादा को ध्यान
दिदैन, यहाँ केटी मर्दै छ
तिमीहरु तमाशा हेर्दै छौ,
फेरी त्यो केटा ले भन्यो :-
यो केटी जस्तै मेरो पनी
बहीनी थी उस्लाई मार्दीय
राक्षस हरुले......
सबैले यस्तै तमाशा
हेरीरहे,
कसैले पनी उसको मद्त गरेन......
अब यही हुन्छ तिमीहरु संग.....
त्यो बेला हेर्नु तमाशा....
अनी त्यो केटा ले केटी संग
माफी माग्दै भन्यो -
बहीनी मलाई माफ
गरीदेउ, मैले तिम्रो दिल
दुखाउन खोजेको हैन ....
शायद मेरो यो प्रयास ले
यिनी मान्छेहरु को
अंतरात्मा जाग्छ की भनेर
मात्र हो।
त्यो केटी ले भनी-
दाई तपाई लाई मेरो
सलाम काश सबै मान्छेहरु ले यस्तै
सच्ने भए आज हजुर को
बहीनी हजुर को साथ मा
हुन्थीन, र हाम्रो देश नेपालमा
बल्तकारिहरू सँख्या न्यून
हुन सक्थयो होला ।
आज बाट तपाई मेरो दाई
हो ...!!
.
हजुर हरु सबै लाई आ आफनो
दिदी बहीनीको कसम...
यो कथा धेरै भन्दा धेरै
शेयर गर्नुहोला..!!
The End
.
.
Moral ;- आज काल हाम्रो देशका मान्छेहरू
मात्र फेसबुकको प्रोपाईलमा देशको फोटो राखेर
देशभक्ति गरेको देखाउछन तर कसैलाई पनि
दु:खी लाचार केटीलाई को हेरेर पनि बचाउन चाहदैन ।
सायद त्यसतो ठाउमा तपाईं कि दिदिबहिनी पनि हुन सक्छ।
आज हाम्रो देशमा बलात्कारी को मुदा बढ्दै गरेको छ ।
त्यसैले आ-आफ्ना आखा खोल्नुस र यदि त्यसतो
समस्या देख्नु भयो भने सक्दो साहयता गर्नु होला ।
कलेज भर्खर स्कुले जीवन बिताएर कलेज जानू आफैमा खुसीको कुरा थियो । स्कुलमा जस्तो गृहकार्य गर्न नपर्ने र पढ्न मन लागे पढ्ने नत्र जता गए नि हुने भन्ने कुरा धेरै सुनेको थिए मैले । आज सुरु दिन थियो मेरो कलेजमा गाउँ बाट भर्खर शहर झरेको एक हप्ता मात्रै भएको थियो । त्यति थाहा थिएन शहरको रहनसहन र रमझम र झन कलेजको बारेमा थाहा हुने त कुरै भएन । भर्ना गर्न जादा झुलुक्क पुगेर काम सकेर फर्किएको थिए म राम्रो संग हेर्दा पनि हेरिन । नया भएकै भएर होला अफ्ट्यारो महशुस हुन्थ्यो तर जे भए नि पढ्न भनेर आइसकेपछि नगएर पनि त भएन । बिहानै उठे जुत्ता हिजो दिउसै देखि टलक्क टल्कने बनाएर पोलिस लगाएर राखेको थिए । कलेजको पोशाक पनि सफा चट्टको बनाएको थिए । पोशाक लगाएर बाथरुम मा गएर आफुलाई नियाले धेरैबेर सम्म । शिर देखि माथी सम्म दोहोराउदै तेह्राउदै हेरे सबै ठिक लाग्यो अनि ठूलो झोला भित्र एउटा मात्र कापि हालेर निस्किए कलेज तिर । त्यो बेलाको फेसन रे त्यो झोलाको छोटो फिता बनाएर टपक्क टासिने गरेर भिर्नु पर्ने अनि माथी पट्टी ग...
Comments