Skip to main content

बिहेको पहिलो रातमा (भाग १)

कार्तिकको समय थियो ! म BBA को पढाइ सकेर भरखरै इन्सुरेन्स कम्पनी मा जब गर्न थालेको थिएँ! घरमा मेरो बिहेको कुरा धेरै अघि देखि चलिरहेको थियो ! हुन त उमेर पुगेको छोरी को स्वभाविक नै थियो !
 
धेरै ठाउँबाट मेरा लागि केटाको कुरा आएको थियो ! तर म अहिलेसम्म मौन बसेको थिएँ ! धेरै जनाले धेरै ठाउँबाट ल्याएको कुरा म इन्कार गर्दै आएको थिएँ !
पल्ला घरे रमेशको बुबाले फेरि मेरो लागि एउटा केटाको कुरा ल्याउनु भयो ! म भान्सामा खाना बनाउँदै थिएँ ! बुबा र माइला काका कुरा गर्दै हुनुहुन्थ्यो ! काका भन्दै हुनुहुन्थ्यो " केटो खानदानी परिवारको हो !भरखरै रसियाबाट डाक्टरी सकाएर आएको ! हाम्री छोरीलाई जो डा मिल्दो !हजुर हुन्छ भन्दिनुस पर्सि नै आउने कुरा छ !" बुबाले नाइ नास्ती नै गर्नु भएन !

पर्सिपल्ट घरमा मलाई हेर्न केटाको परिवार आउनु भयो ! केटाको नाम अतीत रहेछ ! उहाँले मलाई मन पराउनुभयो ,उहाँलाई बुबाले ! मेरो केही बिचार नै नसुनी हुन्छ भन्दिनु भयो ! सायद पहिला धेरै घरलाई मैले हुन्न भनेर होला ! निधो भयो मेरो बिहे मङ्सिर ७ गतेलाइ पक्का भयो !

बिहे धुमधामले सम्पन्न भयो ! बुबाआमालाइ खुसी मिल्यो ! एउटा कर्म पूरा गर्नु भयो ! छोरीलाई अरुको घरमा बिदा गर्नु पर्ने यो संसारको रित ! म खुब रोएँ दुई कारणले एक जन्म दिने आमाबुबाबाट टाढा हुनाले ,दुई मैले नचाहेको मान्छेसँग बिहे भएकाले ! रातको ११ बजेको थियो ,सबै हिन्दु परम्परा अनुसारको कर्म सकेर म सुन्त गएँ कोठामा ! बिहेको पहिलो रात थियो ,कोठा सजिसजाउ थियो ! फुलहरु बिच्छ्याइएका थिए ! अतीत कोठामा हुनुहुन्थ्यो ! म खाटमा गएर बसेँ , अतीत त्यहीँ बस्नुभएको थियो , अलि नजिक आउने कोसिस गर्नुभयो ! म अलि झस्किए झैँ भएँ , उहाँ जति मेरो नजिक आउनुहुन्थ्यो म त्यति टाढिँदै गएँ ! मेरो यस्तो ब्यवहारले उहाँ अचम्मित पर्नु भयो स्वभाविक थियो ! "केही भन्नू छ तिमी लाई ? " सोध्नु भयो !
भन्न त धेरै कुरा थियो तर आँट आइरहेको थिएन !
तैपनी दिल कठोर बनाएर भन्न खोजेँ ! "छ !"
"के हो भन न त नडराइ ,ज छ मनमा बोल !" म नजिक सरेर बोल्नुभयो !
म अलि अक्मक्किए झैँ गरि बोल्न सुरु गरेँ
"म .....
म....म अरु ..अरु कसैलाई प्रेम गर्छु !"

To be continued in next part !

Comments

धेरै पढिएका कथाहरू.....

गजल

तिमीले जस्तै मैले आँखा तार्न सकिन फूल्या फूल मर्छ भनि सार्न सकिन . मुटु माथि ज्वाला राखी हाँस्नु कसरी ? हाँस्छु हाँस्छु भनि मैले टार्न सकिन . आई रह्यौ घरि घरि दिलको वरिपरी , अझै पनि तिम्रो माया मार्न सकिन . फूल जस्तो दिल दिदा आगो दियौ प्रिये, सुकि सक्या आँशु फेरि झार्न सकिन ।

Full Love Story ||Love Seasson|| In Nepali Language

  Love Session मेरो जन्म पण्डित श्री बिश्वेशवर चन्द्र प्रसाद पण्डित ज्युको घर मा भएको थियो । कसैलाई म मेरो बाबा को नाम भन्दा तिमीले आफ्नो बाबाको नाम भनेको कि तिम्रो ठेगाना भनेर खिल्लि उठाउथे । पण्डित ज्यु को घरमा मेरो जन्म भएकोले बाबाले आफै मेरो नाककरण गर्नु भएका थिए । मेरो नवरण को नाम प्रेम सुँन्दर चन्द्र प्रसाद पण्डित राखि दिनु भएको थियो । यो भन्दा त सानो मेरो घरको ठेगाना थियो , यति ठुलो नाम कसैलाई भन्दा सबै हासेर जिस्काउथे । म आफ्नो बाबाको एक्लो छोरा भएकोले गाउँ भरीका मान्छेहरुले मलाई छोटु पण्डित भनेर बुलाउनु हुन्थ्यो । हुन त नाम जति लामो थियो , उति धेरै मान सम्मान पनि थियो । तपाई सबैलाई थाहा नै होला , पण्डित ज्यु कसैको घरमा जादा , घरको मान्छेहरूले आफै कुर्सी दिएर बस्नु लगाउनु हुनु हुन्थ्यो । तर खासै मलाई इ मान सम्मान इज्जत को कुनै अावश्यक छैन जस्तो लाग्थ्यो । म जब स्कुल जान्थे , दलित जातका साथीहरू मेरो बेन्च बाटै उठेर अर्को बेन्च मा बस्ने गर्थे । म छक्क पर्दै किन उठेको भनेर सोध्दा उनीहरूले हामी तल्लो जातको हो त्यसैले हामीलाई तिमी सँग बस्नु अनुमति छैन भन्ने गर्थे । तर त्यै कक्ष...

"बानेश्वर "भाग-३

.........जेठा दाइ को कुरा सुनेर चन्द्रकला बोल्न सकिनन... सङै बस्नु भएको आमा उठेर खोक्दै बाहिर निस्किनु भयो...सायद आमा लाई पनि जेठा छोरा को कुरा मन परेन होला..! रात को ८ बजि सकेका ले सबै ज...

पवन्जु एक प्रेम कथा(भाग ४)

       भेट्ने निर्णय गरि सके पछि हामी शनिबारकै दिन परेर नारायणघाटको पुल नीर भेटेने कुरा गरेउ ! आफू परे कालो बर्णको जति गरेनी गोरो हुन नसकिने त्यैनी अलि अलि भयेनी दिदिको पाउडर लगायेर गोरो देखिने गरि निलो रङ्गको चेक शर्ट अनि कालो बेलि पायेन्ट लगाउदै कपालमा तोरिक तेल लगायेर नाराणघाट को लागि निस्किय ! गोजिमा जम्मा ९०० रुपिया लिगेर । नारायणघाट पुगेर पुल नीर बसे उन्लाइ कुरेर ! अनि उन्को नम्बरमा फोन गरे ! उनी आउन ढिलो गरिन र फोन गरे बाबा ममि घरै हुनुन्छ र एकैछिनमा आउछु भन्दै फोन राखियो । करिब आधा घन्टा पछि म नारायणघाट्को पुलमा कुरेर बस्दै थिय ! झ्याप्प उन्को फोन आयो ! कता हुनुन्छ भन्दै म पनि यहि पुल नीर छु भनेर भने ! येसो पछाडी फर्केको मैले झ्याप्पै ठम्माइहाले कारण त्यहा भयका मान्छे हरुमा बस उन्कै हातमा मोबाइल थियो ! उनि चट्ट निलो रङकी पटियाला सुरुवालमा सेतो रङ्गको सल बेरेर आखामा हल्का गाजल अनि ओठमा गुलाबी रङ्गको लालि लगायेर आयेकी थिइन । उन्को त्यो सुन्दर्ता को अगाडि म धर्तिको बोझ बरावर थिय ! उन्ले पनि मलाइ चिनी हालिन ! फोनमा हुदा भेट्न आतुर हुने हामी तर अहिले भ...