Skip to main content

पवन्जु एक प्रेम कथा(भाग २ )

By


पवन पाण्डे
मैले चस्स मिस्कल हान्ने बितिकै केही बेर पछि उता बाट पनि मिस्कल फिर्ता आयो ! दुई घन्टीमै काटिदिने फेरि ! भरखर भरखर मोबाइल आयेको फेसबुक पनि थियन एउटा नोकिया ५१३० मोडलको मोबाइल ! त्यही पनि एक जनाको मिस्कलले दिक्क बनायेको । उन्को त्यो मिस्कल पनि बढो अजबको थियो ! छुटटै आनन्द आउने ! त्यहि नि मिस्कल कुरेरै बसे ! रातिको ११ बजे हामी बिच मिस्कल बाटै कुरा कानी भयो भन्नू पर्छ ! मैले चस्स मिस्कल दिन्थे अनि उता बाट पनि मिस्कल आइहाल्ने ! करिब १ घन्टा पछि मैले मोबाइललाइ साइलेन्ट मोडमा राखेर सुते ! …..जब बिहानै निन्द्र खुलेर मोबाइल हेरेको ११ ओटा मिस्कल ! रात भरी सुति न छिन बिचरी ! भोलि बिहान पनि मैले मिस्कल गरे तर उता बाट रिप्लाइ आयेन ! करिब १ घन्टा पछि टुर~टुर~टुर~टुर फोनै पो आयो त ! म लजाइ लजाइ भयेनि फोन उठाय ! फोन उठाउना साथ ! उन्ले फोन काटिन !

  …….केही बेर मिस्कलले नै काम चलाय पछि ! मैले उस्लाइ सुन्नु न भनेर मेसेज गरे ! उन्ले पनि तुरुन्तै हजुर भन्दै मेसेजको रिप्लाइ गरिन ! मैले पनि "म हजुरको दाइ हैन है" भन्दै मेसेज गरे उन्ल पनि हस भन्दै मेसेज गरे ! त्यस पछि हामी बिच मेसेजमै बोल्ने क्रम जारी रहयो त्यस्पछि हामी मेसेजमा कुरा गर्न लागेउ ! केही बेर मेसेज रिप्लाइ भयेन भने तुरुन्तै मिस्कल आइ हाल्ने! एक्दिन हामि फोनमै बोल्ने निर्णय गरेउ ! शनिबारको दिन पारेर हामी फोनमै बोल्ने भनी निर्णय गरेउ ! शनिबार दिउँसो ठ्याक्कै २ बजे मैले फोन गरे ! उन्ले पनि झ्याप्पै फोन उठाइन तर बोलिनन ! म पनि केइ बेर चुप लायेसि उन्ले "हेलो भनिन" मैले पनि हजुर भन्दै जवाफ फर्काय !

   हामी बिच सामन्य कुरा भयो ! हजुरको नाम चाइ के नि भन्दै प्रश्न गरे ! हजुर हैन तिमि भन्नू मेरो नाम चाइ अन्जु अनि हजुरको भन्दै उत्तर स्वरुप प्रती प्रश्न गरिन ! मैले पनि पवन भन्दै जवाफ फर्कायसी उन्ले के गर्नु हुन्छ भनिन मैले पनि +२ लाई साइन्स पढाउछु नारायणघाटमा भन्दै जवाफ फर्काय ! उन्ले पनि होर यहि नजिकै भनिन मैले तिम्रो घर कहाँ नि भन्दा उन्ले पनि नारायणघाट नै हो# भनिन ! मन त्यसै रमायो नजिकै भयेको खबर पाउदा अनि  ए , अरु जस्ता शब्द हरु भन्दा भन्दै मोबाइलको ब्यालेन्स सकियो !...

#क्रमश :..

Comments

Post a Comment

धेरै पढिएका कथाहरू.....

"बानेश्वर "भाग-३

By
.........जेठा दाइ को कुरा सुनेर चन्द्रकला बोल्न सकिनन... सङै बस्नु भएको आमा उठेर खोक्दै बाहिर निस्किनु भयो...सायद आमा लाई पनि जेठा छोरा को कुरा मन परेन होला..! रात को ८ बजि सकेका ले सबै ज...
1 comment
पूरा कथा पढ्नुहोस

Daughter छोरी

By
एक दिन एउटा व्यक्तिलाई बाटोमा अचानक रिँगटा लागेकोले केही मान्छे हरुले उलाई हस्पिटलमा लान्छ । सानै छदा उहाले आफ्नो छोराको मृगौला खराब भएकोले एउटा मृगौला आफ्नो छोरालाई दिएको थियो । त्यसैले अर्को मृगौलाले पनि काम गर्न छोडन लागेको थियो । उसको घरमा फोन गर पनि उसलाई त्यसतो हालतमा कोई आफन्त पनि भेटन आएन । उसलाई लाग्छ कि अब उसको अन्तिम दिन आईसकेछ । अर्को दिन उसको आखा खुल्छ , उसले अचम्म मान्दै डक्टरलाई सोधेछ " मलाई कसले आफ्नो मृगौला दिएछ ". डक्टरेले भन्छ " हजुर एउटी केटी आएको थियो उनले भनिन उनी हजुरको छोरी हो र हजुरलाई आफ्ना मृगौला दिन चाहान्छ "। मान्छे त्यो केटीको नजिक जान्छ र हेर्छ कि उनी साच्चै उसकी छोरी नै हुन्छ । जसलाई धेरै बर्ष पहिला उसले हेला गरेर घरबाट निकाल दिएका थिए । केटीले एउटा पत्र छोडेकी हुन्छ । उसले पत्र खोलेर पढ्छ ;--- " बाबा मलाई माफ गरिदिनु , म यो जुनीमा हजुरको छोरा बनी जन्मिनु सकिनन । सायद म धेरै नै भाग्यमानी रैछु जसको बुबाले यति धेरै माया गर्नु भएछ । त्यो दिन हरूलाई सम्झिदा धेरै रमाईलो लाग्छ । आमाले मलाई जन्म दिएर जानू भो , त्यसपछि हजुरले छोर...
Post a Comment
पूरा कथा पढ्नुहोस

बिहेको पहिलो रातमा Part 4

By
"अब किन सम्झेको ?" रुन्छे स्वरमा उसले फर्कायो ! मैले उसलाई चिनेदेखी पहिलो पटक उसको यस्तो आवाज सुनेको थिएँ !उसको स्वर मलिन थियो ! डर मिसिएको थियो उसको आवाजमा ! अलिअली सम्झना मिस...
Post a Comment
पूरा कथा पढ्नुहोस

Full Love Story ||Love Seasson|| In Nepali Language

By
  Love Session मेरो जन्म पण्डित श्री बिश्वेशवर चन्द्र प्रसाद पण्डित ज्युको घर मा भएको थियो । कसैलाई म मेरो बाबा को नाम भन्दा तिमीले आफ्नो बाबाको नाम भनेको कि तिम्रो ठेगाना भनेर खिल्लि उठाउथे । पण्डित ज्यु को घरमा मेरो जन्म भएकोले बाबाले आफै मेरो नाककरण गर्नु भएका थिए । मेरो नवरण को नाम प्रेम सुँन्दर चन्द्र प्रसाद पण्डित राखि दिनु भएको थियो । यो भन्दा त सानो मेरो घरको ठेगाना थियो , यति ठुलो नाम कसैलाई भन्दा सबै हासेर जिस्काउथे । म आफ्नो बाबाको एक्लो छोरा भएकोले गाउँ भरीका मान्छेहरुले मलाई छोटु पण्डित भनेर बुलाउनु हुन्थ्यो । हुन त नाम जति लामो थियो , उति धेरै मान सम्मान पनि थियो । तपाई सबैलाई थाहा नै होला , पण्डित ज्यु कसैको घरमा जादा , घरको मान्छेहरूले आफै कुर्सी दिएर बस्नु लगाउनु हुनु हुन्थ्यो । तर खासै मलाई इ मान सम्मान इज्जत को कुनै अावश्यक छैन जस्तो लाग्थ्यो । म जब स्कुल जान्थे , दलित जातका साथीहरू मेरो बेन्च बाटै उठेर अर्को बेन्च मा बस्ने गर्थे । म छक्क पर्दै किन उठेको भनेर सोध्दा उनीहरूले हामी तल्लो जातको हो त्यसैले हामीलाई तिमी सँग बस्नु अनुमति छैन भन्ने गर्थे । तर त्यै कक्ष...
Post a Comment
पूरा कथा पढ्नुहोस