Skip to main content

नक्कली फेसबुक आईडी

कुरो केही दिन पहिलाको हो । एउटी केटी "परी''
फेसबुक चलाउदै थिईन । केही दिन पछि
एउटा केटा "आशिक" ले उसकी फोटोहरुमा लाईक
र कोमेन्ट गरेर उनलाई Empress गर्छ ।
त्यसपछि उ परीलाई Friend Request गर्छ र
परी पनि उसको Request लाई Accept
गर्छ र उनीहरू साथी हुनछ ।
उनिहरू बीच कुराकानी सुरु हुन्छ र हुदा
हुँदै फेसबुकमै माया प्रेम बस्छ ।
केटीले आफ्नो सबै गोप्य कुरा तथा
आफ्नो *Naked फोटो सम्म उसलाई
सेयर गरेको हुन्छ ।
केही दिन पछि आशिकले उसलाई
गलत सम्बन्ध राख्न प्रस्ताव राख्छ तर
परीले मान्दैन । आशिकले परीलाई
धेरै चोटी भन्छन तर परीले उलाई
नाई भन्दै उबाट दिक्क मानेर उसलाई
*Block गरिदिन्छ । उसले अर्को
Account बनाएर फेरी उनलाई
मेसैज गर्छ तर परीलाई आशिक हो
भन्ने थाहा पाएर उ बाट परिसान
भएर आफ्नै ID लाई * Deactive गरि दिन्छ ।
केही दिन पछि आशिकले परीको नामको
*fake Id बनाउछँ 

र उसकी *Naked
फोटो Upload गर्न थाल्छ । उसकी
फोटो लाई सबै ठाउमा सेयर गर्न थाल्छ ।
सबैलाई लाग्छ कि परी नै फेरी फेसबुक
बनाएर आफ्नो त्यसतो फोटो सेयर गर्न
थालेछिन । केही दिन मै उसकी कोलेजमा
उसकी फोटो धेरै *Viral हुनथाल्छ र उनलाई
कोलेज बाट *Resticate गरिदिन्छ ।
उसकी फोटो दिन प्रति दिन अझ धेरै *Viral
हुँदै जान्छ । यहाँ सम्म कि उसकी सबै
आफन्त,छर छिमेक घर समाजबाट पनि
निकाली दिन्छ । जहाँ तहा उसकै चर्चा हुन
थाल्छ । उसकी आमा बुबाको मान सम्मान
अादर प्रतिष्ठा सबै नास हुन्छ ।
जब सम्म उसकी आमा बुबालाई थाहा
हुन्छ कि त्यो उसकी *Fake Id हो ।
तब उनीहरूले बीस खाएर आत्महत्या
गरिसकेका हुन्छन र पछि परी पनि
रस्सीले झुन्डेर आत्महत्या गर्छिन ।
परी मरे सके पनि उसकी ID Online
मै भएकोले पुलिसलाई सँका लाग्छन ।
त्यसपछि उनीहरू खोज तलास गर्न
थाल्छन र केही दिन पछि आशिक पक्राउ
पर्छ र उसलाई मृत्युदण्ड दिन्छ ।।

The End


Moral ;- त्यसैले मायाको नाममा तपाईहरू
आफ्नो *Secret कुराहरू तथा *Naked
photos कसैलाई सेयर नगर्नु होला र Please
कसैको *Fake Id नबनाउनु होला किनकी
तपाईको सानो गल्तीले उनीहरू जीवन
बरबाद हुन्छ र साथै उनीहरूको आमा बुबाको
ईज्जत पनि जान्छ । एउटा कुरो सधैं याद राख्नु
कसैको कुभलो चिताएर आफु कहिले खुसी
रहनु सक्नु हुनन ।।। ।।।

लेखक शिब ढकाल 

Comments

धेरै पढिएका कथाहरू.....

"बानेश्वर "भाग-३

.........जेठा दाइ को कुरा सुनेर चन्द्रकला बोल्न सकिनन... सङै बस्नु भएको आमा उठेर खोक्दै बाहिर निस्किनु भयो...सायद आमा लाई पनि जेठा छोरा को कुरा मन परेन होला..! रात को ८ बजि सकेका ले सबै ज...

Daughter छोरी

एक दिन एउटा व्यक्तिलाई बाटोमा अचानक रिँगटा लागेकोले केही मान्छे हरुले उलाई हस्पिटलमा लान्छ । सानै छदा उहाले आफ्नो छोराको मृगौला खराब भएकोले एउटा मृगौला आफ्नो छोरालाई दिएको थियो । त्यसैले अर्को मृगौलाले पनि काम गर्न छोडन लागेको थियो । उसको घरमा फोन गर पनि उसलाई त्यसतो हालतमा कोई आफन्त पनि भेटन आएन । उसलाई लाग्छ कि अब उसको अन्तिम दिन आईसकेछ । अर्को दिन उसको आखा खुल्छ , उसले अचम्म मान्दै डक्टरलाई सोधेछ " मलाई कसले आफ्नो मृगौला दिएछ ". डक्टरेले भन्छ " हजुर एउटी केटी आएको थियो उनले भनिन उनी हजुरको छोरी हो र हजुरलाई आफ्ना मृगौला दिन चाहान्छ "। मान्छे त्यो केटीको नजिक जान्छ र हेर्छ कि उनी साच्चै उसकी छोरी नै हुन्छ । जसलाई धेरै बर्ष पहिला उसले हेला गरेर घरबाट निकाल दिएका थिए । केटीले एउटा पत्र छोडेकी हुन्छ । उसले पत्र खोलेर पढ्छ ;--- " बाबा मलाई माफ गरिदिनु , म यो जुनीमा हजुरको छोरा बनी जन्मिनु सकिनन । सायद म धेरै नै भाग्यमानी रैछु जसको बुबाले यति धेरै माया गर्नु भएछ । त्यो दिन हरूलाई सम्झिदा धेरै रमाईलो लाग्छ । आमाले मलाई जन्म दिएर जानू भो , त्यसपछि हजुरले छोर...

बिहेको पहिलो रातमा Part 4

"अब किन सम्झेको ?" रुन्छे स्वरमा उसले फर्कायो ! मैले उसलाई चिनेदेखी पहिलो पटक उसको यस्तो आवाज सुनेको थिएँ !उसको स्वर मलिन थियो ! डर मिसिएको थियो उसको आवाजमा ! अलिअली सम्झना मिस...

Full Love Story ||Love Seasson|| In Nepali Language

  Love Session मेरो जन्म पण्डित श्री बिश्वेशवर चन्द्र प्रसाद पण्डित ज्युको घर मा भएको थियो । कसैलाई म मेरो बाबा को नाम भन्दा तिमीले आफ्नो बाबाको नाम भनेको कि तिम्रो ठेगाना भनेर खिल्लि उठाउथे । पण्डित ज्यु को घरमा मेरो जन्म भएकोले बाबाले आफै मेरो नाककरण गर्नु भएका थिए । मेरो नवरण को नाम प्रेम सुँन्दर चन्द्र प्रसाद पण्डित राखि दिनु भएको थियो । यो भन्दा त सानो मेरो घरको ठेगाना थियो , यति ठुलो नाम कसैलाई भन्दा सबै हासेर जिस्काउथे । म आफ्नो बाबाको एक्लो छोरा भएकोले गाउँ भरीका मान्छेहरुले मलाई छोटु पण्डित भनेर बुलाउनु हुन्थ्यो । हुन त नाम जति लामो थियो , उति धेरै मान सम्मान पनि थियो । तपाई सबैलाई थाहा नै होला , पण्डित ज्यु कसैको घरमा जादा , घरको मान्छेहरूले आफै कुर्सी दिएर बस्नु लगाउनु हुनु हुन्थ्यो । तर खासै मलाई इ मान सम्मान इज्जत को कुनै अावश्यक छैन जस्तो लाग्थ्यो । म जब स्कुल जान्थे , दलित जातका साथीहरू मेरो बेन्च बाटै उठेर अर्को बेन्च मा बस्ने गर्थे । म छक्क पर्दै किन उठेको भनेर सोध्दा उनीहरूले हामी तल्लो जातको हो त्यसैले हामीलाई तिमी सँग बस्नु अनुमति छैन भन्ने गर्थे । तर त्यै कक्ष...