एउटा प्रार्थमिक बिद्यालयकि
शिक्षीका (मिस) ले एकदिन कक्षा तिन
का बिद्यार्थी सँग परिक्षा लिईन|
परिक्षामा एउटा मनोबिज्ञान सँग सम्बन्धित
प्रश्न पनि सोधिएको थियो
प्रश्न: "यदि मेशिनबाट मान्छेलाई पनि उसले
चाहेको सामान बनाउन मिल्ने भए तिमी चाही के
बन्थ्यौ ? र किन ?"........
परिक्षा जसै सकियो ति मिसले
परिक्षा पत्र जाँच्न को लागी घरैमा लिएर
आईन ।साँझ को खाना खाएर मिस
कपी जाँच्न बसिन , जाँच्दै गईन् |
अन्तिम कपि जाँच्दै गर्दा
उनका आँखाभरी आँशु भए ,
उनका श्रीमान उनकै नजिक बसेर
TV मा केहि हेरिरहेका थिए
। त्यो देखेर उनले भने किन
रोएकी यस्ता कलिला बच्चा बच्चिका कपि
जाँच्दा पनि रुनुपर्छ त ?
शिक्षीका ले आँशुले भरिएका आँखाले
आफ्ना श्रीमान तिर हेर्दै भनिन -
आजको परिक्षामा यिनिहरुलाई
यौटा प्रश्न सोधिएको थियो ।
त्यसको जवाफमा एक जना बच्चाले
यस्तो लेखेको छ: यदि आफ्नो ईच्छा
अनुसारको सामान बन्न पाउने भए म
"टि भी."बन्ने थिएँ . .
.
श्रीमान - (हाँस्दै) धत लाटी यस्तो कुरामा
किन रुनु ?
मिस - अगाडि सुन्नुस् न अझै ......किन कि टि भी
भए सँधै बाबा मम्मि अनि घरका सबै
सदस्य मेरो वरिपरि रहने
थिए । घरमा मेरो स्थान नै अलग हुने थियो ,
जब म बोल्थेँ सबैले ध्यन दिएर
सुन्थे बिना कुनै उल्टा सवाल ,
बाबा अफिसबाट थाकेर आएपनि मरो छेउमा
बसेर मलाई नै हेरिरहनुहुने थियो ,
मम्मिको अरु कुनै काम नभएको बेला पनि ममा
लागेको धुलो पुछ्दै प्यारका साथ रुमालले
ढाकि दिनुहुन्थ्यो , मम्मि बाबा जब तनाब
मा पर्नुहुन्थ्यो तब मलाई गालि गर्नु
हकार्नु को सट्टा उल्टै मेरो साथमा बसेर
आफ्नो तनाव कम गर्नुहुन्थ्यो ,
साँच्चै म टि भी हुन्थेँ भने सबैलाई
खुशि दिन सक्थेँ , यहाँसम्म
कि मेरो सामु बस्न
मेरा दिदी दाजु र
भाई बहिनीमा तँछाड
मछाड झगडा हुन्थयो . .
. 
यति सुनेपछि मिसका
श्रीमान
अलि गम्भिर भए ।
र भने - बिचरा बालक !
उसका बाबा आमाले त
उस्लाई
अलिकति पनि ख्याल
नगर्दा रहेछन् ,
कति अभागी त्यो
बच्चा बाबु
आमाको ममताको लागी
तड्पीरहेको रहेछ ,
केहि त
देखभाल गर्नु नि ।
अगाडि मिसले भनिन् |
थाहा छ हजुरलाई
त्यो बच्चा को हो ?
श्रीमान - को हो ?
मिस- त्यो बच्चा
हाम्रै
छोरा कालु हो . . . . . ।
श्रीमान - हँ . . . . ऽऽ
(दुबै जना स्तब्ध)
Comments