Skip to main content

मन

मन सोचाइ हो । मानव शरीर भित्र लुकेर रहेको दिमागलाई कम्युनिकेट गर्ने आत्मा नै मन हो । हुन त, यो संसारमा माया भनेको के? 
मानवको रहस्य के? जस्ता प्रश्नहरु जटिल हुन् र अलग-अलग परिभाषा निस्कन्छन्, सबै सहि लाग्छन् तर ठेट यो भनेर ठोकुवा गर्न सकिँदैन । यसैप्रकार मन पनि आ-आफ्नो बुझाइ हो, सोचाइ हो, धारणा हो । सबैको अलग प्रकारको हुदो हो !

हाम्रो बुझाइमा मन २ प्रकारको हुन्छ ।
•कोमल मन
•कठोर मन
          कोमल मन यस्तो मन हो जो छिट्टै पग्लिन्छ, गल्ती सजिलै स्विकार्छ र विशेष गरि साना-साना कुरा हरुमा पनि जल्छ/आँसु बनेर बग्छ । त्यसै गरि कठोर मन ठिक विपरित पग्लिदैन, जिद्दी छोड्दैन र जो रुदैन । जिन्दगी भोगेकाहरु भन्ने गर्छन् पहिलो खाले स्वास्नी मानिसको मन रे दोस्रो खाले लोग्ने मानिसको मन रे । मलाइ त त्यस्तो लाग्दैन, किनकी मेरो मन त्यति दरो छैन । आँसु झरिहाल्ने, मन पग्लिहाल्ने । त्यो त पहिलो खाले भएन र ! त्यसैले ती भनाइहरु मलाई ठिक लागेनन् । ठिक नलागेको कुरा भन्न त पाइयो नि ! पाइएन र ?

तर बिडम्बना नेपाली समाजको के छ भने उनिहरुले (ठुलाबडा) बोल्दै गर्दा बिचमै कुरा काटेर थोरै शब्द बोल्दिनुहोस्, सुरु हुन्छ नयाँ काण्ड “ठुलो सँग मुखमुखै लाग्ने, कुरा काट्ने” । यसर्थमा मजाले बुझिन्छ कि कसको मन भित्र के छ । दया या माया । यस्तो कुरा त माथी उल्लेख गरिएकै छैन । आखिर यस्तो खाले मन कस्को ?

Comments

धेरै पढिएका कथाहरू.....

Nepali Full Love Story || College कलेज|| In Nepali Language...

          कलेज        भर्खर स्कुले जीवन बिताएर कलेज जानू आफैमा खुसीको कुरा थियो । स्कुलमा जस्तो गृहकार्य गर्न नपर्ने र पढ्न मन लागे पढ्ने नत्र जता गए नि हुने भन्ने कुरा धेरै सुनेको थिए मैले । आज सुरु दिन थियो मेरो कलेजमा गाउँ बाट भर्खर शहर झरेको एक हप्ता मात्रै भएको थियो । त्यति थाहा थिएन शहरको रहनसहन र रमझम र झन कलेजको बारेमा थाहा हुने त कुरै भएन । भर्ना गर्न जादा झुलुक्क पुगेर काम सकेर फर्किएको थिए म राम्रो संग हेर्दा पनि हेरिन । नया भएकै भएर होला अफ्ट्यारो महशुस हुन्थ्यो तर जे भए नि पढ्न भनेर आइसकेपछि नगएर पनि त भएन । बिहानै उठे जुत्ता हिजो दिउसै देखि टलक्क टल्कने बनाएर पोलिस लगाएर राखेको थिए । कलेजको पोशाक पनि सफा चट्टको बनाएको थिए । पोशाक लगाएर बाथरुम मा गएर आफुलाई नियाले धेरैबेर सम्म । शिर देखि माथी सम्म दोहोराउदै तेह्राउदै हेरे सबै ठिक लाग्यो अनि ठूलो झोला भित्र एउटा मात्र कापि हालेर निस्किए कलेज तिर । त्यो बेलाको फेसन रे त्यो झोलाको छोटो फिता बनाएर टपक्क टासिने गरेर भिर्नु पर्ने अनि माथी पट्टी ग...

Full Love Story ||Love Seasson|| In Nepali Language

  Love Session मेरो जन्म पण्डित श्री बिश्वेशवर चन्द्र प्रसाद पण्डित ज्युको घर मा भएको थियो । कसैलाई म मेरो बाबा को नाम भन्दा तिमीले आफ्नो बाबाको नाम भनेको कि तिम्रो ठेगाना भनेर खिल्लि उठाउथे । पण्डित ज्यु को घरमा मेरो जन्म भएकोले बाबाले आफै मेरो नाककरण गर्नु भएका थिए । मेरो नवरण को नाम प्रेम सुँन्दर चन्द्र प्रसाद पण्डित राखि दिनु भएको थियो । यो भन्दा त सानो मेरो घरको ठेगाना थियो , यति ठुलो नाम कसैलाई भन्दा सबै हासेर जिस्काउथे । म आफ्नो बाबाको एक्लो छोरा भएकोले गाउँ भरीका मान्छेहरुले मलाई छोटु पण्डित भनेर बुलाउनु हुन्थ्यो । हुन त नाम जति लामो थियो , उति धेरै मान सम्मान पनि थियो । तपाई सबैलाई थाहा नै होला , पण्डित ज्यु कसैको घरमा जादा , घरको मान्छेहरूले आफै कुर्सी दिएर बस्नु लगाउनु हुनु हुन्थ्यो । तर खासै मलाई इ मान सम्मान इज्जत को कुनै अावश्यक छैन जस्तो लाग्थ्यो । म जब स्कुल जान्थे , दलित जातका साथीहरू मेरो बेन्च बाटै उठेर अर्को बेन्च मा बस्ने गर्थे । म छक्क पर्दै किन उठेको भनेर सोध्दा उनीहरूले हामी तल्लो जातको हो त्यसैले हामीलाई तिमी सँग बस्नु अनुमति छैन भन्ने गर्थे । तर त्यै कक्ष...

बिहेको पहिलो रातमा Part 3

एकै छिनको भौतिक सुखमा मैले प्रेमको परिभाषा भुलेछु ! भन्ने गर्थे "कहिलेकाहीं भौतिक सुखको अघि साँचो प्रेमले नि हार्ने गर्छ ! आज मैले हारेको थिइन मेरो प्रेमले हारेको थियो ! म ...

Story

अस्ती तिमी थियो हिजो अरु कोहि आज एक्लो छु भोलि अरु कोहि हुनेछ ।।। यो सिलसिला जारी नै हुनेछ जबानि रहन्जेल सम्म। तर पहिलो माया . तिमीलाई मन मुटुमा सजाएर राखेको छु . जति सुकै ह...