Skip to main content

सायद यस्तै रहेछ प्रेम (भाग -७)

….ओपन गरे सङ्ग सङ्गै म सङ्ग अर्कै स्वभाबले बोलिन " मेरो आइडी खोल्नु भाथ्यो हो र ? " म नादान बनी रहे "तिमिले पास्वर्ड दियकि थियौ र ?" ल हजुरले नखोले कस्ले खोलेछ हेर्नू न ! आइडी ह्याक भयेछ । मैले पनि पास्वर्ड चेन्ज गर सब ठिक हुन्छ भनेर लगाइदिय ! अनि राम्रै सङ्ग कुरा कानी हुँदै थियो । त्यस् दिन बाट मेरो मनमा अनेकै सन्का उत्पन्न हुन लागे ! एकनासै सन्का गर्न आटे । अनि हामी बिच हल्का असमझदारी बड्न लाग्यो ! दिन दिनै झगडा हुन लाग्यो ! दिन दिनैको कच कच ! जति जे भयेनी म उन्लाइ छाड्न सक्दिन थिय त्यसैले उन्ले धेरै नै ह्याप्न लागिन ! अनेकौ केटा हरु सङ्ग बोल्दिने गर्न लागिन ताकी मलाइ ठेस पुगोस र उन्लाइ आनन्द !

…...येकदिन सुजनले मलाइ फोन गर्यो र नितु र आफू बिच भयेको कुरा सुनायो नितुले सुजनलाइ फोन गरेकी रहेछिन र सुजनले हामी बिच भाको कुरा सुनाइदियो ! नितुलाइ गालि गरेको रहेछ कि "पवन जस्तो केटालाइ नछोड" भन्दै सम्झायेको रहेछ । म झन धेरै खुसी भय एक पराइ ब्यक्ती ले मद्दत गरि रहेको छ ! कता कता पीडा अनि कता खुसी लागि रहेको थियो  । कलेजका दिन पनि सुरु भय ! म १२ मा पढ्थे अनि उस्को पनि slc को रिजल्ट आयो । distinction मा उर्तिर्ण भयेकी रहेछिन । अनि मेरै कलेज तिर पढ्ने निधो गरिछिन ।

त्यस पछि दिन दिनै भेट्ने त पक्का भयो मेरो दिउँसो को कलेज अनि उस्को बिहानको ।। उनलाइ भेटन जहिले म बिहानै आउथे । अनि उस्लाइ कलेज पुगायेर साथिको रुममा आयेर बस्थे । अनि उनि ठ्याकै फर्किने क्रममा मेरो कलेज सुरु हुन्थ्यो तर उस्लाइ sneaker मन पर्ने अनि म भने उस्को प्रेममा पागल आफ्नो पहिलो एकाउन्ट्को क्लास bunk गरेर उस्लाइ फर्किने बेला चकलेट दिन जान्थे ।।  भन्न भन्थिन कि पढ्नुस पढ्नुस तर म उस्लाइ एक दिन चकलेट नदिय भने आफै रिसाउथिन साची भन्नू पर्दा उनि आफै बोक्सी आफै झाक्री जस्ती थिन ।

    ….मैले सन्का गर्थे त्यसैले उन्ले झारो टार्नको लागि भये पनि मलाइ सम्झाउथिन । मैले पनि बिस्वस गर्थे उस्लाइ पहिले नै बिस्वास टुटि सकेको थियो तर पनि मैले टुटेको बिस्वास फिर्ता ल्यायको मन भरी उन्को माया पाउने आस बोकि रहेको थिय ! तर फेरि एउटा एस्तो घटना घट्यो जस्ले फेरि सन्का गर्न बाध्य बनायो !....

क्रमशः …..

Comments

धेरै पढिएका कथाहरू.....

"बानेश्वर "भाग-३

.........जेठा दाइ को कुरा सुनेर चन्द्रकला बोल्न सकिनन... सङै बस्नु भएको आमा उठेर खोक्दै बाहिर निस्किनु भयो...सायद आमा लाई पनि जेठा छोरा को कुरा मन परेन होला..! रात को ८ बजि सकेका ले सबै ज...

Daughter छोरी

एक दिन एउटा व्यक्तिलाई बाटोमा अचानक रिँगटा लागेकोले केही मान्छे हरुले उलाई हस्पिटलमा लान्छ । सानै छदा उहाले आफ्नो छोराको मृगौला खराब भएकोले एउटा मृगौला आफ्नो छोरालाई दिएको थियो । त्यसैले अर्को मृगौलाले पनि काम गर्न छोडन लागेको थियो । उसको घरमा फोन गर पनि उसलाई त्यसतो हालतमा कोई आफन्त पनि भेटन आएन । उसलाई लाग्छ कि अब उसको अन्तिम दिन आईसकेछ । अर्को दिन उसको आखा खुल्छ , उसले अचम्म मान्दै डक्टरलाई सोधेछ " मलाई कसले आफ्नो मृगौला दिएछ ". डक्टरेले भन्छ " हजुर एउटी केटी आएको थियो उनले भनिन उनी हजुरको छोरी हो र हजुरलाई आफ्ना मृगौला दिन चाहान्छ "। मान्छे त्यो केटीको नजिक जान्छ र हेर्छ कि उनी साच्चै उसकी छोरी नै हुन्छ । जसलाई धेरै बर्ष पहिला उसले हेला गरेर घरबाट निकाल दिएका थिए । केटीले एउटा पत्र छोडेकी हुन्छ । उसले पत्र खोलेर पढ्छ ;--- " बाबा मलाई माफ गरिदिनु , म यो जुनीमा हजुरको छोरा बनी जन्मिनु सकिनन । सायद म धेरै नै भाग्यमानी रैछु जसको बुबाले यति धेरै माया गर्नु भएछ । त्यो दिन हरूलाई सम्झिदा धेरै रमाईलो लाग्छ । आमाले मलाई जन्म दिएर जानू भो , त्यसपछि हजुरले छोर...

बिहेको पहिलो रातमा Part 4

"अब किन सम्झेको ?" रुन्छे स्वरमा उसले फर्कायो ! मैले उसलाई चिनेदेखी पहिलो पटक उसको यस्तो आवाज सुनेको थिएँ !उसको स्वर मलिन थियो ! डर मिसिएको थियो उसको आवाजमा ! अलिअली सम्झना मिस...

Full Love Story ||Love Seasson|| In Nepali Language

  Love Session मेरो जन्म पण्डित श्री बिश्वेशवर चन्द्र प्रसाद पण्डित ज्युको घर मा भएको थियो । कसैलाई म मेरो बाबा को नाम भन्दा तिमीले आफ्नो बाबाको नाम भनेको कि तिम्रो ठेगाना भनेर खिल्लि उठाउथे । पण्डित ज्यु को घरमा मेरो जन्म भएकोले बाबाले आफै मेरो नाककरण गर्नु भएका थिए । मेरो नवरण को नाम प्रेम सुँन्दर चन्द्र प्रसाद पण्डित राखि दिनु भएको थियो । यो भन्दा त सानो मेरो घरको ठेगाना थियो , यति ठुलो नाम कसैलाई भन्दा सबै हासेर जिस्काउथे । म आफ्नो बाबाको एक्लो छोरा भएकोले गाउँ भरीका मान्छेहरुले मलाई छोटु पण्डित भनेर बुलाउनु हुन्थ्यो । हुन त नाम जति लामो थियो , उति धेरै मान सम्मान पनि थियो । तपाई सबैलाई थाहा नै होला , पण्डित ज्यु कसैको घरमा जादा , घरको मान्छेहरूले आफै कुर्सी दिएर बस्नु लगाउनु हुनु हुन्थ्यो । तर खासै मलाई इ मान सम्मान इज्जत को कुनै अावश्यक छैन जस्तो लाग्थ्यो । म जब स्कुल जान्थे , दलित जातका साथीहरू मेरो बेन्च बाटै उठेर अर्को बेन्च मा बस्ने गर्थे । म छक्क पर्दै किन उठेको भनेर सोध्दा उनीहरूले हामी तल्लो जातको हो त्यसैले हामीलाई तिमी सँग बस्नु अनुमति छैन भन्ने गर्थे । तर त्यै कक्ष...