बिबाहको त्यो दिन !

बज्यो चर्को आवाजले डेग ! जाग्यो मनमा हर्ष अनि उल्लास !!
राता, पहेला, निला, रङ्गका पतेका हरु घर भरी टाङियका !
सबै आफ्ना आफ्नै धुनमा मगमस्त !सारा जगत रमायको थियो  !!
म त्यो बिबाह घरको एउटा कुनामा गयेर रमिता हेर्दै थिय !!
म एउटा कुनामा फाटियेका निलो रङ्गको पुरानो कोट लगाएर बसि रहेको थिय । एउटा हातमा फुलको गुच्छा !
अनि आर्को हातमा बेहुलिको निम्ति राखियेको दाइजो स्वरुपको १००१ रुपियाको सेतो खाम !! मलाइ चिन्ने कोहि थियन ! बस एक जना त्यपनी बेहुली !! सबै मान्छे अस्त ब्यस्त ! अनि त्यस्लाइ ब्यस्बस्तित बनाउन नौमति बाजा गाजा भित्रियो । माहोल शान्त ! केही बेरमा एउटा रातो रङ्गको साडी अनि अनेकौ मेक अपले सजियेर बेहुलीलाइ निम्त्याइयो ! उनी बेहुली अरु कोहि होइन ! मेरै सानू थिन !! आकाशकी परि जस्ती सजियर आयेकी मेरि सानू कुनै परि भन्दा कम थिइनन ! साच्चै नै !!
जन्तिलाइ घेरा हालिसके पछि दुबैलाइ ! मन्डपमा राखी दिये !!
म चुप चाप माहोल हेरि रहेको थिय । मेरो रिस अनि दुख चरम सिमामा पुग्यो ! आफ्नो कोटलाइ पुछ्दै सायद मेरो औकात येहि थियो भन्दै मनलाइ शान्त बनाय ! नभन्दै सिन्दुर हाल्ने बेला भयेछ !
आफ्नो मनलाइ धैर्य गर्दै त्यो चर्तिकला हेरिरहेको थिय ! जहाँ आफ्नो प्राण भन्दा प्रिय लाइ अरु कोहिको जिम्मा लगाइदिदै थियो ।
माइती टोलिलाइ सिन्दुर हालेको हेर्न हुन्न भन्दै थियो पन्डितले तर म न माइती तिरको न त जन्ती एक टकले हेरि रहे । आँखा बाट अनायासै आसुको बर्सात ! बढयो मुटुको चाप । मन थियो त्यो चलिरहेको कार्य लाई भताभुङ्ग गराइदिउ तर कसरि त्यही कार्यमै मेरि सानुको खुसी लुकेको थियो त्यसैले त त्यो खुसी लुट्न सकिन ! बस एक्लै तड्पि रहे ! त्यस्पछी टिका टालोको कार्य सुरु भयो । सबैले त्यहा गयेर गिफ्ट दिदै थिय । मन थियो मलाइ पनि त्यहि गयर आफुले ल्यायेक ती फुलका गुच्छा उस्को हातमा थमाइदिउ तर के गरु यो पापी मनले मानेन । एउटा कुनामा गयेर बसि सानुलाइ नियाल्दै मुसुक्क हासे ! त्यही मुस्कान पनि सायद हजारौ पीडा मिसियर आयेको थियो । मुसुक्क हास्ना साथ सानुले आफ्ना तल झुकेका ती सिरलाइ माथी उठाउदै येता उति हेरिन सायद ! म आयेको मेसो पाइछन क्यार । जब उनिले म तिर हेरिन अनि म आफुले ल्यायेका ती फुलका गुच्छाले आफ्नो मुहार लुकाउने जमर्को गरे । पराइको हात समातेर ७ जुनि सङ्गै बाच्ने र मर्ने कसन खादै थिन सानू ! तर मेरो मनमा भने बस एक जुनिको लागि सानुलाइ आफ्नो बनाउन पाम भन्ने सपना !! सात फेरा समपन्न हुना साथ बिदाइ कार्यक्रम हुँदै थियो । सबै देखाओटी आँसु देखाइ रहेका थिय । तर त्यहा दुई  जना मात्र रोयेका थिय सायद एक सानु अनि आर्को चाइ म !एउटा मोटे अनि काले ज्याङ्गो मान्छे आयेर सानुलाइ आफ्नो ढाडमा बोकि कार भये तिर लग्यो । सायद उस्को दाइ थियो ! कार निर पुग्ना साथ रुवाबासी चल्यो । मलाइ पनि सानुलाइ झम्टियेर आफ्ना आँसु बगाउन मन थियो तर अपसोच त्यो हुन सकेन । आफुले ल्यायेका ती फुलका गुच्छा दिन बाकी थियो  ।। उस्को बैनिलाइ आफू तिर बोलाउदै एउटा कार्डमा लेखे "सानू बैबाहिक जिबनको धेरै धेरै सुभकामना तर एउटै बिन्ती त्यो तिमी सङ्ग भयेको मेरो मुटु कहिले नदुखाउनु ल " । अनि त्यो कार्ड र फुल सानुलाइ दिन भनेर उस्को बैनिलाइ भने सङ्गै बैनिले सानुलाइ दिइन । अनि केही बेर पछि जब सानुलाइ कोइ पराइले लियेर जाँदै थियो सानुले पछाडी फर्कियेर गह भरी आँसु बनाउदै मुसुक्क हासिन .. मेरो दिमागमा केहि आयेन अनि बस बिदाइका हातहरु हल्लाइरहे .....