Skip to main content

प्यारी हुने वाली बुढी ....

प्यारी हुने वाली बुढी ....

मेरो हुने वाला बूढो आज को को नखर्मौली हरु लाई चक्लेट दिदै होला भनेर एक इन्च पनि सन्का नगर्नु....

अरु दिन जस्तै आझ पनि office मा ""अ रबिन  सुन त....आज शुक्रवार यो हप्ता भरी को काम सकिएन
Over Time काम गर्न २५० दिन्छु भन्यो Boss ले""

office का अरु staff good friday र भ्यालेन्टाइन्डे के के भन्दै
छिटै निस्किए...
मेरो अझ ९:३० सम्म काम छ

काठमाडौ को महङ्गी सग जुध्दै छु...बाहिर खाना खाए १०० लिग्दिन्छ तेस्माथी फोहोर...अनि छात्त -छुत्त पनि हुन्छ के के पकाउछन ...प्रणामी  परे...जथाभावी गएर खान भएन 😑

भोको पेट लिएर  मेरो सानो परिवार र भबिस्य कि तिमी प्रती काम गर्दै छु !! मैले तिमी लाइ नदेखे पनि नभेटे पनि...

ज्ञानि भएर बस !! तिमी अहिले उत्ताउली भएर हिड्नु भनेकै मेरो भबिस्य माथी धोका दिनु हो...अनि तिमी ले आफ्नो परिवार र आफ्नो अस्तित्व लाई पनि धोका दिनु हो....

बिहे पछि त छदै छ नि हाम्रो भ्यालेन्टाइडे...
दुख गरेर एउटा सेकेन्ड ह्यान्ड बाइक किनौला...बेला बेला स्टार्ट भएन भने तिमी पछाडी बाट ठेलौलि..💞

बुढा -बुढी घुम्न जाउला...
त्यही पुरानो बाइक तिमी लाई पनि सिकाइ दिउला...
मेरा आवस्यकता मारेरै भए पनि तिमी लाई नया स्कुटर किनि दिउला..

तर अहिले बा आमाले जे भन्नु भा छ सबै मान पढेर बस...
बिहे गरे पछि तिमी हाम्रो घर लुगा धुन र भात पकाउन मात्र आउने हैनौ....

हामी दुई मिलेर काम गरौला...बा आमा का अधुरा सपना र हाम्रा अनगिन्ती सपना बिस्तारै पूरा गरौला....

हुन त यो २५० ले केही हुदैन भनौली...यो २५० कमाउन मैले सयौ हप्ता काम गरि सके...

अरु चै बिदेश गएर डलर का डलर कमाउछन तिमी चै २५० कमाएर बस भनौली...
ती डलर का डलर कमाउन जाने सग तिम्रो बाटो छेक्न सक्दिन...गरिब को छोरो परे हरेक कुरा मा sacrifices गर्न सक्छु 😎
कहिले काहीँ त मर्न मन लाग्छ !! काठमाडौ को यो अध्यारो कोठा मा एक्लै बस्दा...मन मा कुरा नखेल्ने पनि हैनन...तैट !! मर्ने भनेका त नितान्त आफ्नो लागि मात्र बाचेका ले हो...म अरु को खुसी को लागि बाचेको ले मर्नु हुन्न भन्ने कुरा आउँछ र !! यो ग्रुप लाई साथी बनाएको छु..

मलाइ नै माया गर...मेरै याद मा डुब भन्न सक्दिन..तिमी यो विशाल आकाश मा उड्दै गरेकी चरी हौ...तिमी ले यो रंगिन दुनिया देख्नु छ...
तिमी स्वतन्त्रता छौ जान सक्छौ...
मेरि पनि त होलिन कोहि जो २५० मै म भित्र करोडौं का सपना देख्ने वाली....

(मलाइ हावा सोच्छौ भने सोच ...अक्सर हामी गरिब हरु हावा जस्तै देखिन्छौ...मन को कुरा खुलस्त भन्छौ )
💞💞
😂😂

Comments

धेरै पढिएका कथाहरू.....

"बानेश्वर "भाग-३

.........जेठा दाइ को कुरा सुनेर चन्द्रकला बोल्न सकिनन... सङै बस्नु भएको आमा उठेर खोक्दै बाहिर निस्किनु भयो...सायद आमा लाई पनि जेठा छोरा को कुरा मन परेन होला..! रात को ८ बजि सकेका ले सबै ज...

Daughter छोरी

एक दिन एउटा व्यक्तिलाई बाटोमा अचानक रिँगटा लागेकोले केही मान्छे हरुले उलाई हस्पिटलमा लान्छ । सानै छदा उहाले आफ्नो छोराको मृगौला खराब भएकोले एउटा मृगौला आफ्नो छोरालाई दिएको थियो । त्यसैले अर्को मृगौलाले पनि काम गर्न छोडन लागेको थियो । उसको घरमा फोन गर पनि उसलाई त्यसतो हालतमा कोई आफन्त पनि भेटन आएन । उसलाई लाग्छ कि अब उसको अन्तिम दिन आईसकेछ । अर्को दिन उसको आखा खुल्छ , उसले अचम्म मान्दै डक्टरलाई सोधेछ " मलाई कसले आफ्नो मृगौला दिएछ ". डक्टरेले भन्छ " हजुर एउटी केटी आएको थियो उनले भनिन उनी हजुरको छोरी हो र हजुरलाई आफ्ना मृगौला दिन चाहान्छ "। मान्छे त्यो केटीको नजिक जान्छ र हेर्छ कि उनी साच्चै उसकी छोरी नै हुन्छ । जसलाई धेरै बर्ष पहिला उसले हेला गरेर घरबाट निकाल दिएका थिए । केटीले एउटा पत्र छोडेकी हुन्छ । उसले पत्र खोलेर पढ्छ ;--- " बाबा मलाई माफ गरिदिनु , म यो जुनीमा हजुरको छोरा बनी जन्मिनु सकिनन । सायद म धेरै नै भाग्यमानी रैछु जसको बुबाले यति धेरै माया गर्नु भएछ । त्यो दिन हरूलाई सम्झिदा धेरै रमाईलो लाग्छ । आमाले मलाई जन्म दिएर जानू भो , त्यसपछि हजुरले छोर...

बिहेको पहिलो रातमा Part 4

"अब किन सम्झेको ?" रुन्छे स्वरमा उसले फर्कायो ! मैले उसलाई चिनेदेखी पहिलो पटक उसको यस्तो आवाज सुनेको थिएँ !उसको स्वर मलिन थियो ! डर मिसिएको थियो उसको आवाजमा ! अलिअली सम्झना मिस...

Full Love Story ||Love Seasson|| In Nepali Language

  Love Session मेरो जन्म पण्डित श्री बिश्वेशवर चन्द्र प्रसाद पण्डित ज्युको घर मा भएको थियो । कसैलाई म मेरो बाबा को नाम भन्दा तिमीले आफ्नो बाबाको नाम भनेको कि तिम्रो ठेगाना भनेर खिल्लि उठाउथे । पण्डित ज्यु को घरमा मेरो जन्म भएकोले बाबाले आफै मेरो नाककरण गर्नु भएका थिए । मेरो नवरण को नाम प्रेम सुँन्दर चन्द्र प्रसाद पण्डित राखि दिनु भएको थियो । यो भन्दा त सानो मेरो घरको ठेगाना थियो , यति ठुलो नाम कसैलाई भन्दा सबै हासेर जिस्काउथे । म आफ्नो बाबाको एक्लो छोरा भएकोले गाउँ भरीका मान्छेहरुले मलाई छोटु पण्डित भनेर बुलाउनु हुन्थ्यो । हुन त नाम जति लामो थियो , उति धेरै मान सम्मान पनि थियो । तपाई सबैलाई थाहा नै होला , पण्डित ज्यु कसैको घरमा जादा , घरको मान्छेहरूले आफै कुर्सी दिएर बस्नु लगाउनु हुनु हुन्थ्यो । तर खासै मलाई इ मान सम्मान इज्जत को कुनै अावश्यक छैन जस्तो लाग्थ्यो । म जब स्कुल जान्थे , दलित जातका साथीहरू मेरो बेन्च बाटै उठेर अर्को बेन्च मा बस्ने गर्थे । म छक्क पर्दै किन उठेको भनेर सोध्दा उनीहरूले हामी तल्लो जातको हो त्यसैले हामीलाई तिमी सँग बस्नु अनुमति छैन भन्ने गर्थे । तर त्यै कक्ष...